Azebs/pl

Kultura i ustrój
Azebowie są jednym z licznych narodów, żyjących na gorącym południu. Niegościnne pustynie ukształtowały drobnych, lecz niezwykle zwinnych i wytrzymałych ludzi.

Podstawą kultury Azebów są Zwoje Valiego, które pomogły im zrzucić jarzmo Sangmaru i dokonać podbojów, jakich świat nie widział. Tak powstało Imperium Zenitu, nad którym nigdy nie zachodzi słońce. Rządy w Imperium sprawuje kagan, obdarzany boską zgoła czcią. Tereny mocarstwa nadal rosną, gdyż obecny kagan, Temmur, wyruszył na podbój niewiernych z północy, ogłaszając pierwszą Świętą Wojnę.

Ludność
Choć nie tak wysocy jak Midlandczycy czy potężni jak wojownicy z Nordheimu, Azebowie są niezwykle zwinni. Śniadzi, ciemnowłosi, o ciemnych lub brązowych oczach i gęstych zarostach – przywodzą na myśl skąpe owoce pustyni. I tak jak tutejszą roślinność, cechuje ich niezwykła wola przetrwania.

Wśród Azebów odnaleźć można zarówno świetnych tropicieli czy zwiadowców, jak i nieustraszonych wojowników. Największym zaszczytem jest dla nich walka z niewiernymi, którzy przez wieki ośmielali się najeżdżać Imperium. Azebowie są narodem dumnym, o wybuchowym temperamencie. Mieszkańcy południowych części Imperium są szczególnie oschli, na podobieństwo ciężkich warunków, w których żyją.

W pustynnych prowincjach Imperium dominują lekkie szaty w jasnych odcieniach. W innych zaś regionach krawcy prześcigają się w tworzeniu fantazyjnych wykrojów i bogatych zdobień. Oblicza Azebów często pokryte są rytualnymi tatuażami.

Azebowie czczą Wszechojca, stworzyciela ludzi – tego samego, w którego wierzą Midlandczycy. Odrzucają jednak kult Gelianda, przedkładając nad niego prawdy zawarte w Zwojach Valiego – pradawnego mędrca, zwanego też Al-Walikiem.

Wojskowość
Uzbrojenie ochronne, którego używają Azebowie, jest lekkie i praktyczne. Przeważnie noszą zbroje lamelkowe, kolczugi i juszmany, na głowach zaś szyszaki, często zdobione pióropuszami. Podstawowa broń przyboczna to lekkie miecze lub szable, zdarza się także ujrzeć włóczników.

Wielu wojowników obwiesza się skórami dzikich zwierząt, nosząc je zarówno na zbroi, jak i zamiast niej. Konie przyozdabiają buńczukami, często też pojawia się motyw skrzydeł drapieżnych ptaków.

Śmiertelnie groźnym przeciwnikiem są azebscy jeźdźcy, dosiadający drobnych, lecz niezwykle szybkich koni. Umożliwia to konnym łucznikom zbliżenie się do midlandzkich rycerzy na odległość, z której strzały przebijają zbroje i natychmiastowy odwrót. Wierzchowce ciężkiej kawalerii noszą zaś zbroje, które niczym nie ustępują opancerzeniu dosiadających ich wojowników.

Taktyka Azebów opiera się na mobilności jazdy – z wprawą wykonują wielokrotne manewry oskrzydlające i ataki pozorowane, by dostatecznie osłabić przeciwnika przed decydującym uderzeniem trzonu armii Imperium. Skutecznie zasypują też wrogów gradem strzał – jeśli nawet nie uczynią krzywdy rycerzom, ucierpią konie pod nimi.

Krainy
Krainy Imperium Zenitu to najczęściej jałowe i nieurodzajne pustkowia. Panują tu ekstremalnie wysokie temperatury za dnia i nieznośnie chłodne noce, doskwiera również brak wody. Wokół nielicznych oaz wyrastają zaś cudowne miasta i piękne pałace, o fasadach ociekających złotem.

Wbrew wszystkiemu Azebowie wiążą koniec z końcem w tym niegościnnym kraju, hodując odporne na trudne warunki zwierzęta, takie jak kozy czy owce. Na bardziej żyznych terenach uprawiają również zboża i owoce, przewożone karawanami do najdalszych zakątków Imperium.